Hier gaan we: mijn allereerste post, waarmee een nieuwe fase in mijn leven begint. De afgelopen dertig jaar heb ik mij in de eerste plaats aan de wetenschap gewijd, maar in mijn zoektocht naar mijn bestemming heb ik onlangs besloten om vanaf deze zomer mijn persoonlijke wetenschappelijke loopbaan af te bouwen en ruimte te maken voor muziek. Twintig jaar geleden studeerde ik af aan het conservatorium als pianist, maar helaas bleek het daarna onmogelijk om wetenschap en muziek op professioneel niveau te combineren. Vorig jaar maakte ik echter mijn comeback als concertpianist, en afgelopen voorjaar gaf ik voor het eerst in dertig jaar concerten als klavecinist. Die concerten lieten mij zien dat mijn hart voor muziek groter is dan ooit.

Het was de moeilijkste beslissing uit mijn loopbaan, maar nu is het moment gekomen om mijn hart te volgen. Sinds juli heb ik mijn academische aanstelling als hoogleraar en groepsleider teruggebracht tot 0,45 fte. Deze symbolische verschuiving geeft mij voor het eerst in mijn leven meer tijd voor muziek dan voor wetenschap, al zal ik vanuit een breder perspectief aan de wetenschap blijven bijdragen. Dit proces voelt onwennig en onzeker, maar mijn hart maakt een sprongetje bij het vooruitzicht van de concerten en muzikale projecten die eraan komen. In deze overgang voel ik mij geïnspireerd door het oude gezegde dat niet de bestemming telt, maar de reis ernaartoe. Ik kijk dan ook enorm uit naar deze reis, die voelt als een tocht door prachtige natuur, maar dan zonder Google Maps.

In de komende periode zal ik een persoonlijke website maken, nieuwe YouTube-video’s op mijn kanaal plaatsen (abonneer je gerust hier als je op de hoogte wilt blijven) en mij voorbereiden op de concerten van deze herfst.

Meer informatie over deze concerten vind je hier — je bent van harte welkom!