Zoektocht naar inzicht en schoonheid
Sander Leeuwenburgh (1977) begon op achtjarige leeftijd met het bespelen van het klavecimbel. Hij studeerde Materiaalkunde aan de Technische Universiteit Delft en is hoogleraar op het Radboudumc in Nijmegen, waar hij een onderzoeksgroep leidt die nieuwe biomaterialen voor weefselregeneratie ontwikkelt. Tijdens zijn promotie aan het Radboudumc studeerde hij piano bij Frank Peters aan het conservatorium in Arnhem, waar hij in 2005 cum laude afstudeerde. Hij volgde masterclasses bij pianisten zoals Frank van der Laar, Igor Roma, Thomas Herrmann, Rian de Waal, Paul Komen, Vitaly Margulis (Freiburg) en Mūza Rubackytė (Paris). Tijdens zijn studie piano richtte hij zich met name op het laat-romantische Russische repertoire, maar hij volgt ook lessen bij Pieter-Jan Belder en Siebe Henstra om zich te bekwamen in de oude muziek.
Balanceren tussen ratio en gevoel
Deze keuze om zijn academische promotie te combineren met een conservatoriumstudie was destijds geïnspireerd door een prachtige passage uit het boek “Narziss en Goldmund” van de schrijver Herman Hesse.
“Schaffen, ohne dafür den Preis des Lebens zu bezahlen! Leben, ohne doch auf den Adel des Schöpfertums zu verzichten! War denn das nicht möglich?”
“Scheppen, zonder daarvoor de prijs van het leven te betalen! Leven, zonder afstand te doen van de schoonheid van het scheppen! Zou dat dan niet mogelijk zijn?”
In deze roman wordt den schijnbare tegenstrijd tussen de intellectuele Narziss en de artistieke Goldmund, die uiteindelijk niet zonder elkaar kunnen, op hartstochtelijke wijze beschreven als metafoor voor de universele zoektocht naar balans tussen ratio en gevoel.
Na zijn conservatoriumstudie bleek het voor Sander Leeuwenburgh zelf in 2005 niet haalbaar om wetenschap en muziek op professioneel niveau te combineren, maar in 2024 keerde hij weer terug op het podium als concertpianist – en klavecinist. Sinds zijn muzikale comeback trad hij inmiddels op in diverse nationale podia waaronder het Akoesticum, Podium Doesburg, BIJ ANDREAS , de Oude Jan in Velp en de Waalse Kerk in Amsterdam. Met celliste Lucia Swarts en violist Kees Hulsmann verzorgt hij sinds 2026 concerten met (deels eigen) bewerkingen van Bach, en met violiste Marjolejn van Dingstee vormt hij het duo “Duenka”.
In 2024 nam hij zijn eerste CD “East meets West” op waarin via werken van o.a. Bach, Scriabin, Medtner, Rachmaninov en Fats Waller een muzikale wereldreis van west naar oost en weer terug wordt afgelegd. In 2025 besloot hij om zijn hart in de muziek te volgen: na dertig jaren van toewijding aan de wetenschap maakte Narziss ruimte voor zijn beste vriend Goldmund. Sander Leeuwenburgh reduceerde in de zomer van 2025 zijn aanstelling als hoogleraar op de universiteit tot een beperkte parttime-aanstelling, om zodoende tijd en ruimte te creëren innovatieve initiatieven in de muziek. Zijn doel is daarbij om de werelden van oude en moderne muziek met elkaar te verenigen aan de hand van zorgvuldig samengestelde programma’s rondom thema’s zoals “East meets West”, “Bach Bewerkt”, of “Van Bach tot Blues”. Tijdens zijn concerten maakt hij gebruik van zijn ervaring als docent door het publiek via uitgebreide toelichtingen mee te nemen in de historische achtergrond, tijdsgeest en belevingswereld van de componisten. Dankzij zijn veelzijdige achtergrond als pianist, klavecinist en wetenschapper is zijn repertoire uitzonderlijk breed: van Sweelinck tot Skrjabin en van Bach tot Blues.
Ode aan de spelende en universele mens
Sander Leeuwenburgh hoopt met zijn ongebruikelijke carrière-switch een inspiratiebron te zijn voor al diegenen die op zoek zijn naar hun “Homo ludens”: de spelende mens die maar al te gemakkelijk de weg kwijt kan raken in de ernst van het volwassen leven. Zonder spel geen muziek, zonder verwondering geen wetenschap.
In brede zin is zijn keuze om niet het klassieke academische pad richting het emeritaat te volgen ook een pleidooi voor de “Homo universalis”: de universele mens als belichaming van het Renaissance-ideaal van een mens die zich bekwaamd heeft op meerdere terreinen. In deze tijd van complexiteit, specialisatie en differentiatie lijkt dit ideaal verloren gegaan te zijn, maar Sander hoopt met zijn toekomstige concerten en muzikale projecten zijn publiek te inspireren tot verbreding van de ziel en verruiming van het hart.
